Ένα πρωί σαν όλα τα άλλα!

Κάθε πρωί ο Μάκης μου ξυπνάει καυλωμένος!

Εγώ φυσικά είμαι απίστευτα χαρούμενη. Πριν ξυπνήσει εγώ ήδη έχω αρχίσει τα χάδια και τα φιλιά. Μερικές φορές μάλιστα όταν δε μπορώ να περιμένω βάζω και δάχτυλο. Μη φανταστείτε τίποτα έξαλλο, ίσα – ίσα για να αυξηθεί λιγάκι η υπομονή μου.

Έπειτα αρχίζω να κάνω την κίνηση γλιμπάνι. Η κίνηση αυτή κάθε άλλο παρά γνωστή είναι στο ευρύ κοινό. Καταρχήν το γλιμπάνι είναι η συντόμευση του ‘Η γλίτσα του τσομπάνη’. Δηλαδή για όσους χαζούληδες δεν κατάλαβαν αρχίζω να τρίβομαι ολόκληρη στην γλίτσα… του Μάκη μου. Ο Μάκης φυσικά και δεν είναι τσομπάνης, αλλά η έκφραση αυτή έχει παραμείνει από τις παλιές εποχές και τη χρησιμοποιώ γιατί τη βρίσκω πολύ γλυκιά. Όταν εξακολουθεί κι έπειτα από αυτό να κοιμάται όμως νευριάζω και μου περνάνε διάφορα από το μυαλό. Έτσι γίνομαι περισσότερο ανυπόμονη και λιγότερο σεμνή. Κατεβαίνω ολόκληρη κάτω από τα σεντόνια ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που τα υποβρύχια βυθίζονται στο νερό και αρχίζω να τον φυλάω παντού αργά και βασανιστικά, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που το νερό φυλάει τα υποβρύχια, ιδιαίτερα γύρω από την πιο ανδρική του περιοχή. Δυστυχώς το νερό δεν μπορεί να γευτεί αυτή την απόλαυση αφού το υποβρύχιο δε διαθέτει τέτοιο πράγμα. Έπειτα από αυτό, πώς να μη ξυπνήσει καυλωμένος;

Τότε μου ψιθυρίζει τρυφερά στο αυτί : «πάλι να σε πηδήξω θες ρε Μπάμπη; Σου’ χει γίνει κατοστάρικο η σούφρα», κι εγώ χαμογελάω πονηρά!

Φυσικά τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι αλήθεια. Το διήγημα γράφτηκε για λόγους εκπαιδευτικούς. Και θα σας εξηγήσω αμέσως τη εννοώ.

Κάποιος συμφοιτητής ή φίλος σας, σας στέλνει ένα κείμενο διαλαλώντας χαρούμενα ότι είναι το νέο του διαμάντι στο χώρο της λογοτεχνίας. Υποστηρίζει με πάθος ότι μόλις το διαβάσετε θα νοιώσετε υπερηφάνεια για τη φιλία σας  και θα θέλετε να του κεράσετε άφθονες μπύρες για να καταφέρει να μη πατήσει και στην επόμενη εξεταστική, αυτός βέβαια δε θα δεχτεί όχι γιατί δε του αρέσει η ιδέα αλλά για να μη φανεί γύφτος.

Ή διαφορετικά, για να προσεγγίσουμε το θέμα από όλες τις πλευρές μπαίνετε σε κάποια διεύθυνση με τον browser της αρεσκείας σας, όπου ανακαλύπτετε κείμενα από διάφορους άγνωστους λογοτέχνες (τύπου φίλων σας και συμφοιτητών) που σας φαίνονται ενδιαφέρον.

Εδώ ήθελα να καταλήξω! Ποτέ μην προσπαθήσετε να διαβάσετε ένα τέτοιο κείμενο, αν δεν είσαστε σίγουροι ότι ο συγγραφέας δεν είναι ψυχικά διαταραγμένος ή αν δεν πάσχει από σχιζοφρενοβλαβής ψύχωση και άλλα παθήματα του πνεύματος, ή ακόμα ειδικά αν πρόκειται για περίπτωση φοιτητή δεν έχει περάσει τα μισά μαθήματα. Το πιθανότερο είναι να βρεθείτε προ εκπλήξεων χ, ψ όπου χ, ψ =  ξερατά, αναγούλες,

κόψιμο, κείμενα που μιλάνε για διαμελισμένα νεογέννητα που γίνονται τροφή για τη λάσσυ και τον ρεξ και άλλα πολλά τέτοια εκτρώματα. 

Σε περίπτωση που ο συγγραφέας έχει μακριά μαλλιά, μούσια, ζει μόνος του και του αρέσει να διαβάζει καταραμένους ποιητές αποφύγετε τον σαν ο διάολος το λιβάνι.

Αν πάλι δε συμβαίνουν τίποτα από τα παραπάνω βεβαιωθείτε ότι διατηρεί σχέση με άτομο αντίθετου φύλλου ή ψάξτε αναδρομικά στο παρελθόν για τέτοιου είδους σχέσεις. Αν δεν είναι υπαρκτές αποφύγετε τα κείμενα του από ένστικτο και μόνο.

Το παράδειγμα που σας έδειξα δεν είναι απόλυτα ικανό για να σας κάνει να νιώσετε αυτά που ένιωσα εγώ διαβάζοντας κάποια κείμενα. Αλλά νομίζω πως ήταν ένα δείγμα που θα σας κάνει τουλάχιστον λίγο πιο προσεκτικούς.